كمالى ( 1292 ) حاج سيد على كمالى ، فرزند سيد رضى الدّين ، نوادهء سيد حسين ظهير الاسلام ، در سال 1292 هجرى شمسى در دزفول از مادرزاد . علوم ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود و اهواز به پايان رسانيد ، ازآن‌پس به تهران آمد و در دانشكدهء معقول و منقول به تحصيل ادامه داد و به دريافت ليسانس نايل آمد . كمالى در سال 1322 شمسى كه عمويش ظهيرالاسلام‌زاده ، متخلص به حجازى بدرود حيات گفت ، اشتغال به امور خانوادگى بيشتر اوقات او را مشغول كرد . با اين وصف دست از فعاليتهاى دينى و تبليغى و اجتماعى برنداشت و با ايراد يك سلسله سخنرانيهاى مفيد و جالب در دزفول و اهواز توانست به بيدارى و رشد فكرى مردم كمك نمايد . در دورهء پانزدهم ، كانديداى نمايندگى مجلس شورا بود و چندى نيز مدير عامل جمعيت شير و خورشيد سرخ و رياست انجمن معتمدين محل را عهده‌دار بود . كمالى از مهر 1329 با خانوادهء خود به تهران آمد و رحل اقامت افكند و گاهى براى انجام امور ملكى و خانوادگى به دزفول مىرود . كمالى شاعرى خوش‌قريحت و خطيبى دانشمند و تواناست و در نثر شيوهء خاصى دارد . ساده نيست ، ولى پرمعنى و عميق است . به نظم شعر چندان دلبستگى از خود نشان نمىدهد ، اما آنچه مىسرايد مورد توجه مىباشد . از او چند اثر نيز طبع و نشر شده است . چه شد آن زمان كه گذشت ؟ هست اقيانوس موّاجى زمان * كشتىاى بر روى آن باشد جهان سرنشينانيم در كشتى همه * بحرپيماييم ما بىواهمه